بلا تار

بلا تار (Béla Tarr؛ ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۵ – ۶ ژانویه ۲۰۲۶) یک فیلمساز مجارستانی بود. بسیاری از آثار او با عناصر فلسفی و نگاه بدبینانه به انسانیت مشخص شده است. فیلم‌های او از روش‌های داستان‌سرایی نامتعارف، مانند فیلم‌برداری طولانی و/یا بازیگران غیرحرفه‌ای برای رسیدن به رئالیسم استفاده می‌کنند.

تار که در سال 1979 با Family Nest شروع به کار کرد، دوره‌ای از آنچه او از آن به عنوان «سینمای اجتماعی» یاد می‌کند، با هدف گفتن داستان‌های پیش پا افتاده در مورد مردم عادی، اغلب پشت سر گذاشت.به سبک سینمای واقعی در دهه بعد، فیلمبرداری فیلم های تار به تدریج تغییر کرد. Damnation (1988) با حرکت ضعیف دوربین با هدف ایجاد محیط فیلمبرداری شد. این اولین آزمایش تار با مضامین فلسفی بود که بیشتر بر بازنمایی های غم انگیز و متروک واقعیت متمرکز بود. Sátántangó (1994) و Werckmeister Harmonies (2000) این رویکرد را ادامه دادند. هر دو مورد نظر برخی از منتقدان بهیکی از بهترین فیلم های ساخته شده باشد. تار بعدها با فیلم مردی از لندن در جشنواره فیلم کن 2007 شرکت کرد.

همکاران مکرر تار عبارتند از: همسرش اگنس هرانیتزکی، رمان نویس لازلو کراسناهورکای، آهنگساز فیلم میهالی ویگ، فیلمبردار فرد کلمن، و بازیگر اریکا بوک. تار پس از اکران فیلم خود به نام اسب تورین (2011)، بازنشستگی قطعی خود را از کارگردانی سینما اعلام کرد. تدریس کرده استاز آن زمان در مدرسه فیلم سارایوو.

تار در 6 ژانویه 2026 در پی یک بیماری طولانی و جدی درگذشت.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا بلا تار، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.