گریس بردلی - فیلمشناسی
Biography
گریس بردلی یک بازیگر ریزهپوست و بسیار دوستداشتنی بلوند فیلم «B» که در نهایت حرفهاش را به خاطر ایستادن در کنار مردش (نماد گاوچران ویلیام بوید، با نام مستعار «هوپالنگ کسیدی») رها کرد، گریس بردلی بقیه عمرش را در سایه او گذراند و خود را وقف حرفهی همسرش کرد. Bill's Hoppy طولانی ترین دوره از هر شخصیت داستانی بود که توسط یک بازیگر بازی می شد. پس از مرگ او در سال 1972، او بخش زیادی از زمان خود را صرف حفظ نام و نام خوب او کردتصویر در تدبیر
گریس در ابتدا پیانیست کنسرت خواند و در سن 15 سالگی کارنگی هال را نواخت. او در موزیکالهای «Strike Me Pink» و «The Little Show» به بازیگری، آواز خواندن و رقصیدن روی صحنه برادوی ادامه داد. هنگام اجرای برنامه در کلوپ شبانه Paradise در منهتن در سال 1933، رقصنده "کشف" شد و توسط یک پارامونت امضا شد.کارگردان تصاویر.
او که به سمت غرب می رفت، اغلب در پارامونت به عنوان یک «دختر بد» یا زن متخلف با چنین نامهایی مانند گلدی، تریکسی، فلوسی، لیلی و سادی ظاهر میشد. اولین فیلم بلند او به عنوان نقش دوم در کمدی موزیکال بینگ کرازبی/جک اوکی، هماهنگی بیش از حد (1933) بود، که در آن او با آهنگ هیجان انگیز "Cradle Me With a Hotcha Lallaby" خواند و رقصید. او متعاقباً در W.C ظاهر شد. فیلدهای کلاسیک Six of a Kind (1934); تصاویر ریچارد آرلن بیا، تفنگداران دریایی! (1934) و او تختش را مرتب کرد (1934); کمدی کلودت کولبر/فرد مک موری نیلوفر طلایی (1935) و نقش اول زن را در مقابل بروس کابوت در فیلم مو قرمز (1934) داشت. در نسخه ثانویه بینگ کراسبی/اتل مرمن از Anything Goes (1936) ظاهر شد، استعدادهای او در موسیقی با فیلم های پنجه گربه (1934)، هارمونی دزدیده شده (1935)، ریتم پیرمرد (1935)، نشستن روی ماه مورد استفاده قرار گرفت.(1936) و بیدار شو و زندگی کن (1937). در جاهای دیگر، بازیگران مختلف مرد «B» عبارتند از والاس فورد، لی تریسی، جک هیلی، جان بولز، رابرت لیوینگستون، جک هولت و رابرت آرمسترانگ.
در سال 1937، گریس به طور اتفاقی با بیل بوید، که به "شاهزاده جذاب سوار بر اسب سفید بزرگ" تبدیل شد، برخورد کرد. او برای مدت طولانی به دختر مدرسه ای علاقه داشت و در اولین ملاقات آنها فوراً تحت تأثیر قرار گرفت. او 42 ساله و او 23 ساله بود. او از او خواست که با او ازدواج کندچند روز و سه هفته بعد در 5 ژوئن ازدواج کردند. بوید قبلاً چهار بار ازدواج کرده بود که هیچ کدام بیش از شش سال طول نکشید. گریس پنجمین (و آخرین) خانم ویلیام بوید در ازدواجی بود که 35 سال به طول انجامید. این زوج هیچ فرزندی با هم نداشتند. بیل از ازدواج سوم خود صاحب یک فرزند شد.
ویلیام لارنس بوید در سال 1953 کاملاً ثروتمند از تجارت نمایش بازنشسته شد. او که از بیماری پارکینسون رنج می برد، بر اثر نارسایی قلبی درگذشتدر سال 1972 در لاگونا بیچ در سن 77 سالگی. گریس دهه های آخر زندگی خود را وقف کار داوطلبانه در بیمارستان لاگونا بیچ کرد، جایی که همسرش آخرین روزهای زندگی خود را در آنجا سپری کرد. او بعداً در نبردهای قانونی که ناشی از نقض حق چاپ بود، مقاومت کرد، اما از حضور گهگاهی در مراسم ادای احترام به Hopalong Cassidy لذت برد. بیوگرافی قطعی Hopalong Cassidy - An American Legend توسط گریس و مایکل کوکران در2008. گریس بردلی بوید درگذشت، 21 سپتامبر 2010، دانا پوینت، کالیفرنیا. عوارض پیری در 97 سالگی در روز تولدش; و او در کنار همسرش در پارک یادبود Forest Lawn در کلندیل، کالیفرنیا به خاک سپرده شد.
فیلمشناسی
