از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد
لورنز میلتون هارت (زاده 2 مه 1895 - درگذشته 22 نوامبر 1943) ترانه سرا و آهنگساز نیمی از گروه ترانه سرایی راجرز و هارت برادوی بود. برخی از اشعار معروف او عبارتند از: «ماه آبی»، «سبز کوهستانی»، «بانو یک ولگرد است»، «منهتن»، «کجا یا کی»، «سحور، آزاردهنده، و سرگردان»، «عاشق عشق»، «آیا با خانم جونز ملاقات کردی؟»، «ولنتاین خندهدار من»، «من کتابی هستم»"این نمی تواند عشق باشد"، "با آهنگی در دلم"، "هرگز وارد ذهنم نشد" و "عاشقانه نیست؟"
هارت در هارلم متولد شد، دو پسر بزرگتر، از پدر و مادر مهاجر یهودی، مکس ام و فریدا (ایزنبرگ) هارت آلمانی.
در سال 1919 یکی از دوستان هارت را به ریچارد راجرز معرفی کرد و آن دو با هم متحد شدند تا برای مجموعه ای از تولیدات آماتور و دانشجویی آهنگ بنویسند. راجرز و هارت متعاقباً موسیقی و اشعار 26 Broa را نوشتندموزیکال های dway در طول یک همکاری بیش از 20 ساله که اندکی قبل از مرگ زودهنگام هارت به پایان رسید. "چهار بزرگ" آنها Babes in Arms، The Boys From Syracuse، Pal Joey و On Your Toes بودند. ترانه های راجرز و هارت به عنوان آهنگ های صمیمی توصیف شده اند و سرنوشت آنها برای زندگی طولانی در خارج از تئاتر است. بسیاری از آهنگ های آنها رپرتوار استاندارد برای خوانندگان و نوازندگان ساز جاز است.
راجرز و هارت برای چندین فیلم موسیقی و اشعار نوشتند، از جمله LOve Me Tonight (1932)، رئیس جمهور فانتوم (1932)، Hallelujah, I'm a Bum (1933) و می سی سی پی (1935). با موفقیت های آنها، هارت در طول رکود بزرگ سالانه 60000 دلار درآمد داشت و برای بسیاری از مردم یک آهنربا شد. او مهمانی های بزرگ متعددی برگزار کرد. از سال 1938، او بیشتر به سفر می رفت و از نوشیدن مشروب رنج می برد. با این وجود، راجرز و هارت تا اواسط سال 1942 به همکاری با یکدیگر ادامه دادند و آخرین موزیکال جدید آنها 1 بود.942 توسط مشتری.
پس از مرگ هارت، راجرز به همکاری خود با اسکار همرستین دوم ادامه داد. همکاری آنها یک همکاری طولانی و موفق بود که آنها را به یکی از موفق ترین تیم های آهنگسازی قرن بیستم تبدیل کرد.
