موریس ژوبر - فیلمشناسی
Biography
موریس ژوبرت (3 ژانویه 1900 - 19 ژوئن 1940) آهنگساز پرکار فرانسوی بود که برخی از مهمترین فیلمهای دوران اولیه صدا در فرانسه، از جمله Zero for Conduct و L'Atalante از ژان ویگو و Quatorze Juillet از René Clair و Le Dernier Milliaire را اجرا کرد. او که در هر دو جنگ جهانی خدمت کرد، در جنگ جهانی دوم در سن 40 سالگی در عملیات درگذشت.
او در 3 ژانویه 1900 در نیس به دنیا آمد و دومین پسر فرانسوا ژوبرت، وکیل دادگستری بود.r که رئیس بار Nice می شود.
ژائبر در یک خانواده موزیکال بزرگ شد و از پنج سالگی شروع به نواختن پیانو کرد. پس از اخذ لیسانس از لیسه ماسینا در نیس در سال 1916، در کنسرواتوار موسیقی نیس ثبت نام کرد و در آنجا هارمونی، کنترپوان و پیانو خواند. او در سال 1916 اولین جایزه پیانو را دریافت کرد.
ژائبر به پاریس رفت و در دانشگاه سوربن در رشته حقوق و ادبیات تحصیل کرد. وقتی به زادگاهش بازگشت، تیاو در سال 1919، جوانترین وکیل فرانسه بود. اولین ساخته های او مربوط به این دوره است، اما مدت کوتاهی پس از آن او خدمت سربازی خود را بر عهده گرفت و افسر مهندسی شد. ژائبر که در سال 1922 از خدمت سربازی خارج شد، تصمیم گرفت از وکالت دست بکشد و تمام وقت خود را به موسیقی اختصاص دهد. سال بعد، او تحصیلات موسیقی خود را در پاریس با آلبرت گروز به پایان رساند، در حالی که مشاغل مختلف مرتبط با موسیقی مانند تصحیح اثبات و بررسی پلیلا را بر عهده گرفت.رول ها
آهنگهای ژائبر در اوایل دهه 1920 شامل آهنگها، قطعات پیانو، موسیقی مجلسی و آهنگهای متنوع است. او اولین موسیقی صحنه ای خود را در سال 1925 برای نمایشنامه ای از Calderón، Le Magicien prodigieux، با استفاده از Pleyela، یک نوازنده انقلابی پیانو در آن زمان نوشت. سپس توسط Pleyel برای ضبط رول ها در Pleyela استخدام شد. در واقع، ژائبر همیشه جذب نوآوری های فنی می شد که می توانست در خدمت خواسته های هنری او باشد. در حین کار روی ایناو با یک سوپرانوی جوان به نام مارته برگا آشنا شد که بیشتر آهنگ های آوازی او را می خواند. آنها در سال 1926 با موریس راول به عنوان بهترین مرد ژائبر ازدواج کردند. آنها در سال 1927 صاحب یک دختر به نام فرانسواز شدند. «شعر رقص» او Le Jour توسط ارکستر سمفونیک پاریس به رهبری پیر مونتئو در سال 1931 اجرا شد، در حالی که سال بعد یک سوئیت فرانسوی توسط ولادیمیر گلشمان در سنت لوئیس اجرا شد.
موسیقی او به سبک نوشته شده بودوضوح، صراحت و آزادی، که در آن او به خاطر آن به دنبال تازگی نبود و در آن خودانگیختگی اش با فرمول های فضولی سنگینی نمی کند.
نوشته های او شامل مقالات و سخنرانی ها و همچنین تعداد زیادی نامه است که عقاید سیاسی او را به تصویر می کشد. نحوه نگرش او به زمانه و سلیقه موسیقایی خود (به عنوان مثال، زمانی که این آهنگساز به طور گسترده ای سوءتفاهم شد، او از حامیان قوی کورت ویل بود).
در سال 1929، در حالی که به دنبال سلامموریس ژائبر که برای سالن کنسرت و صحنه کار می کرد، شروع به نوشتن و رهبری برای سینما کرد. او با کارگردانان برجسته ای مانند آلبرتو کاوالکانتی (Le Petit Chaperon Rouge)، ژان ویگو (صفر برای رفتار و L'Atalante)، René Clair Quatorze Juillet و Le Dernier Milliardaire، Julien Duvivier (Carnet de bal and La Fin du Jour، Nordrasôme, Marcelle, Marcelle) همکاری کرد. Quai des brumes (بندر سایه ها) و Le Jour selève (Daybreak) و مستند بلژیکی هنری استورک. ...
منبع: مقاله "Maurice Jaubert" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.
فیلمشناسی
