یهودی منوهین - فیلمشناسی
Biography
یهودی منوهین، بارون منوهین، (22 آوریل 1916 - 12 مارس 1999) یک نوازنده ویولن و رهبر ارکستر آمریکایی تبار بود که بیشتر فعالیت هنری خود را در بریتانیا گذراند. او را یکی از نوازندگان بزرگ ویولن قرن بیستم می دانند. او Soil Stradivarius را می نواخت، که یکی از بهترین ویولن های ساخته شده توسط آنتونیو استرادیواری، هنرمند ایتالیایی است.
یهودی منوهین در شهر نیویورک در خانواده ای یهودی لیتوانیایی به دنیا آمد. از طریق پدرش موشه، هe از یک سلسله خاخام ها بود. در اواخر سال 1919، موشه و همسرش ماروتا (نام خانوادگی شیر) شهروند آمریکا شدند و نام خانوادگی را از منوچین به منوهین تغییر دادند. خواهران منوهین پیانیست کنسرت و فعال حقوق بشر هفزیبا و پیانیست، نقاش و شاعر یالتا بودند.
اولین آموزش ویولن منوهین در چهار سالگی توسط زیگموند آنکر (1891-1958) بود. پدر و مادرش می خواستند لوئیس پرسینگر به او آموزش دهد، اما پرسینگر نپذیرفت. مenuhin استعداد استثنایی موسیقی را در سنین پایین نشان داد. اولین حضور عمومی او به عنوان نوازنده یک کودک نابغه دیگر، پیانیست ویولا والترز، در مراسم شنبه ساعت طلایی تئاتر امپریال در 21 ژانویه 1921 انجام شد. منوهین در آن زمان پنج ساله بود. دو سال بعد، زمانی که منوهین هفت ساله بود، در سال 1923 به عنوان نوازنده ویولن با ارکستر سمفونیک سانفرانسیسکو ظاهر شد. پس از آن پرسینگر پذیرفت که به تدریس سلام بپردازد.متر و او را با پیانو برای اولین ضبط های انفرادی خود در سال های ۱۹۲۸–۱۹۲۹ همراهی کرد.
جولیا بوید ضبط می کند: "در 12 آوریل 1929 [Semperoper] برنامه تبلیغاتی خود را لغو کرد تا راه را برای اجرای دوازده ساله یهودی منوهین باز کند. در آن شب او کنسرتوهای ویولن باخ، بتهوون و برامس را برای تماشاچیان وجدآمیز نواخت... هفته قبل، در برلین به همراه والراپ والرپ، به نوازندگی برابری با فیلهارمون پرداخت.پاسخ ما."
یکی از منتقدان روزنامه درباره اجرای خود در برلین میگوید: «پسربچهای چاق و بلوند روی سکو میرود و به یکباره همه قلبها را به دست میآورد، مثل یک پنگوئن که به طور متناوب یک پایش را پایین میگذارد، سپس پای دیگر را. اما صبر کنید: وقتی او برای نواختن کنسرتو ویولن باخ در لا ماژور شماره 2 به ویولن تعظیم میکند، دیگر از خنده خودداری میکنید."
زمانی که منوهین ها به پاریس نقل مکان کردند، پرسینگر به منوهین پیشنهاد داد به پرسینگر برودمعلم قدیمی، استاد و مربی بلژیکی اوژن یسائه. منوهین یک درس با یسائه داشت، اما از روش تدریس یسایی و سن بالای او بیزار بود. در عوض، او به سراغ جورج انسکو، آهنگساز و ویولونیست رومانیایی رفت، که تحت تعلیم او با چندین نوازنده پیانو، از جمله خواهرش هفزیبا، صداهایی را ضبط کرد. او همچنین شاگرد آدولف بوش در بازل بود. او کمی بیشتر از یک سال در شهر سوئیس ماند و در آنجا خهنر این بود که به زبان آلمانی و ایتالیایی نیز درس بخوانم.
به گفته هنری آ. موری، منوهین نوشت: "در واقع، من در حالت همیشگی خود خیره بودم که نیمی در دنیای خودم و نیمی در حال حاضر بودم. معمولاً توانسته ام "بازنشسته" شوم. همچنین به این فکر می کردم که زندگی من با ساز گره خورده است و آیا آن را عدالت خواهم کرد؟ —یهودی منوهین، ارتباطات شخصی، 31 اکتبر 1993. ...
منبع: مقاله «یهودی منوهین» فرm ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.
فیلمشناسی
