اعتراف در دو tonos
Confesión en dos tonos
آیا تجربه نوجوانی میتواند برداشت ما از عشق را تعریف کند؟ آیا همه چیز میتواند به هم مربوط باشد یا دلیلی داشته باشد؟ شخصیت به نائِکه یا برادرزادهاش، به شکل یک اعتراف، ماجرایی از نوجوانی خود را بازگو میکند که شیوه خاص درک عشق را برای او شکل میدهد. در حالی که این تمرین پیامی را ارائه میدهد که هرچند با هر ژانری مطابقت دارد، حتماً برای بیش از یک نفر تجربه شده است، ایده کارگردان را بیان میکند که گفتمان میتواند به خودی خود یک اثر را پایدار کند، حتی اگر آنچه روی پرده نمایش داده میشود به نظر بیارتباط برسد.
