شعله هایی که به گشت می روند

فیلم شعله هایی که به گشت می روند یک فیلم شعری تجربی است که با فیلم ۱۶ میلیمتری به طور مستقیم با مجموعه «شهر اشغال شده» ارباپیول ون اوستاijen از ۱۹۲۱ گفت و گویی intertextual برقرار می کند و به ویژه ترانه های «سالن موسیقی» را در دوران اعتراضات به زندگی سیاه پوستان در سال ۲۰۲۰ در نیویورک می سازد. مانند ون اوستاijen که از برلین به طور داوطلبانه تبعید شده به آنتورپ نگاه می کند، نویسنده-کارگردان آنتورپی ویتو آ. استرلندز دوربین را بر شهری می اندازد که خانه تبعید داوطلبش است، نیویورک. فیلم تأیید می کند که شهر جدید او، مانند شهر خود او، اشغال شده یا به طور ویروسی آلوده شده است که قرن هاست جوامع غربی را تضعیف کرده است؛ ویروس هایی که خودمان پخش می کنیم و با آنها دیگران را به بردگی می کشیم، به نام پیشرفت؛ توسط مقامات و به وسیله زیبایی شناسی؛ توسط هنری که هر روز مانند برتری از ما بالا می رود و به ما نگاه می کند.