خداحافظی با تلخی

شارلوت که در اوایل دههٔ هفتاد زندگی است زنی نیست که بتوان با او شوخی کرد با انرژی و قاطعیت خود شرکت خانوادگی را از پس از مرگ همسرش اداره می‌کند اما به تازگی حوادث مزاحم بالا می‌گیرند شارلوت دچار بی‌خوابی می‌شود فراموش می‌کند قرارها را و کارها را به هم می‌ریزد تنها کترین شریک زندگی پسرش با صدای رسای خود می‌گوید که هیچ کس حاضر نیست حرف او را بپذیرد: شارلوت از دمانس رنج می‌برد اما با وجود اینکه خودش احساس می‌کند مشکلی وجود دارد از کمک می‌پرهیزد تا اینکه اوضاع به سمت بحرانی شدن می‌رود